شهادت مادر سادات - 10w 2d

سلام دردونه ی عزیزم

دیروز 22 بهمن بود و نتونستم برم راهپیمایی!

امروزم شهادت مادر ساداته، کانون ساعت 10 امروز صبح مراسم داره مسجد خیرات که احتمالا بازم نمیتونم برم

ولی امیدوارم مراسم شب رو بتونم برم دلم خیلی تنگه

خونریزیم تقریبا قطع شده اما هر از گاهی خون قهوه ای میبینم یکم زودم قطع میشه

از فردا باید شیافمو روزی یکی استفاده کنم

خدایا من این داروهارو همه وسیله تو میدونم ، انقدرم آبرو پیشت ندارم که مستقیم درمانم کنی اما یه نگاهت برام کافیه ...

من هنوز به کسی نگفتم که باردارم ... گاهی میگم این اعتمادی نیست که باید به خدا داشته باشی اما به این فکر میکنم که ممکنه خواست خدا نباشه بمونی اونوقت تحمل دل سوزی و دلداریای اطرافیانو ندارم!

بیشتر از اینکه آرومم کنه یادآوریم میکنه ... بعضیا هم که کلا فقط نمک به زخمت می پاشن ... اینو نخوردی؟ اونو نخوردی؟؟ حتما اینکارو نکردی. خب الان چه اهمیتی داره که حتما باید تو این شرایط بپرسین؟!

این اتفاقا توی شرایط دیگه ای هم افتاده که میگم .

ولی فکر کنم عید مجبور شیم بگیم، همین که بگیم حالم بده شاید بخوان بیان ملاقاتم، راستش فکر کنم اینی که وقتی یکی توی جا باشه یا حالش خوب نباشه میرن ملاقات باید به طرف روحیه بده، اما من واقعا دوست ندارم منو توی بیحالی و توی رخت خواب ببینن! مامانم سختش بود، آدم اذیت میشه!

نمی دونم! شایدم کسی نیاد، مگه تا الان چند نفر از اقوام خونم اومدن که حالا همین امسال که حالم بده بخوان بیان!

البته حکایت دخترای خاله فردوس با بقیه فرق میکنه ... ان شاالله وقتی بدنیا اومدی باهاشون آشنا می شی

یه خونه پر از سلیقه ها و اعتقادات مختلف ... پروانه و پریسا مذهبی انقلابین، سمیه و شوهرش فقط خدا و اهل بیت رو قبول دارن، رقیه مذهبیه شوهرشو بعد چندین سال هنوز درست نفهمیدمش، نجمه هم خیلی کاری به کسی نداره زندگیشو میکنه، عظیم هم کلا چپیه اعتقادات مذهبیشو خیلی سر در نمیارم ولی نماز و روزه ازش ندیدم.

با وجود همه این اوصاف همه شونو با دل و جون دوست دارم هرچند که هر از گاهی ممکنه ازشون ناراحت شم بخاطر علاقه ای که به حضرت آقا دارم، میون همه شون هم از نظر سنی هم اعتقاد به پروانه و پریسا نزدیکم، اونا بیشتر میان خونمون همسری هم وقتی میان خوشحاله که حالم کنار دوتا دوست هم روحیه خوبه.

باباییتونم با شوهر نجمه ( آقا قاسم) خیلی رفیقه، الحمدلله باهم خیلی خوبن، هردوشون خیلی مهربونن و مردم دار. منم نجمه رو خیلی دوست دارم، وقتی هم که مجتبی و آقا قاسم میوفتن پای هم به صحبت همش اذیتشون میکنیم که چقدر حرف می زنین و چی میگین و... ولی ته دلمون واقعا خوشحالیم که دوستن باهم، بخصوص من، چون توی فامیل هیچ هم روحیه ای نداشت همسری.

هه

ببخش خیلی حرف زدم، یکم حالم بهتر شد از غر زدن که بهتر بود که!

فقط دعا می کنم که یه روزی باهم به این نگرانیای بی مورد من بخندیم .

به خدا می سپارمت عزیزکم

یا علی